Ambulantna rehabilitacija srčanih bolesnika

Prema Svjetskoj zdrvastvenoj organizaciji (WHO-SZO), rehabilitacija srčanih bolesnika nakon doživljenog infarkta srca,
ugrađenog stenta, ugrađivanje srčanog bypass ili premostnice te zamjene srčanog zalistka, predstavlja koordinirani skup svih
postupaka koji su potrebni za osiguravanje najboljih fizičkih, psiholoških i socijalnih uslova bolesnicima s hroničnom ili
postakutnom kardiovaskularnom bolešću kako bi oni vlastitim snagama mogli sačuvati ili ponovo uspostaviti svoje optimalno
funkcioniranje u društvu i poboljšanjem zdravstvenog ponašanja usporiti ili zaustaviti napredovanje bolesti. SZO je još 1993.
odlučila preporučiti da se svi kardiovaskularni bolesnici rutinski upute na kardio rehabilitaciju. Niko nije premlad ni prestar. Krajnji
ciljevi rehabilitacije: svođenje rizika od pogoršanja bolesti i velikih kardiovaskularnih događaja na najmanju moguću mjeru,
pomoć bolesnicima da se vrate aktivnom, produktivnom, kvalitetnom i po mogućnosti dugotrajnom životu.
Savremena kardio rehabilitacija podrazumjeva poboljšanje funkcionalnog kapaciteta (podnošenja napora) smanjenje simptoma
bolesti, poboljšanje lipidnog statusa smanjenje (prestanak) pušenja, poboljšanje osjećaja dobrog zdravlja i smanjenje stresa te
smanjenje kasnijih kornarnih događaja i rehospitalizacija kao i smanjenje ukupne i kardiovaskularne smrtnosti.
Benefiti kardio rehabilitacije dokazani su kroz brojne studije i kliničke programe te smanjuju smrtnost od svih uzroka za 24- 27%,
odnosno 20-25%, a od srčanih uzroka za 31 % (ovisno o izvoru), značajno poboljšava regulaciju rizičnih čimbenika i poboljšava
kvalitetu života
Rehabilitacijski tim sačinjavaju: doktori internisti – kardiolozi, doktori fizijatri, psiholozi, medicinske sestre / tehničari, fizioterapeuti,
radni terapeut dijetetičar
Kardio rehabilitacija je podljena u tri faze:
1.faza –hospitalna mobilizacija bolesnika;
2.faza –hospitalna ili ambulantna–razdoblje oporavka u trajanju 4-12 sedmice. Program ambulantne kardio rehabilitacije
podrazumjeva pojedinačni pristup svakom pacijentu kroz te podrazumjeva stratifikaciju rizika, prognostičku evaluaciju, fizički
trening, grupnu i individualnu edukaciju, savjetovanje bolesnika i članova porodice, psihološku i socijalnu podršku i bihevioralne
intervencije s ciljem promjene načina života bolesnika i eliminiranja rizičnih faktora bolesti dobro educiran pacijent zna
patofiziologiju tj uzrok svoje osnove bolesti,razloga za način liječenja koji se provodi i /ili planira, mogućih nuspojava i rizika, novi
načina života koji smanjuje kardiovaskularni rizik, razine i oblika dozvoljenih fizičkih aktivnosti, principa i tehnike samokontrole pri
samostalnoj fizičkoj aktivnosti,alarmirajuće znake pogoršanja bolesti i mjera koje treba poduzeti
3.faza –u kući ili manje formalnim, pretežno laičkim centrima u lokalnoj zajednici uz kontakt sa zdravstvenim djelatnikom radi
održavanja postignutih učinaka –traje doživotno
Učestalost kardiovaskularnih bolesti, posebno koronarne bolesti srca u obrnutom odnosu sa fizičkim radnim kapacitetom. Fizička
aktivnost smanjuje poznate faktore rizika i ima povoljne efekte u sprečavanju razvoja ateroskleroze. Fizički aktivne osobe imaju
dva puta manji rizik od pojave kardiovaskularnih bolesti, čak i u prisustvu glavnih faktora rizika. Dozirana, kontrolisana i
kontinuirana fizička aktivnost smanjuje mortalitet bolesnika posle infarkta miokarda. Srčani stent obično rješava problem na 15-20
mm dužine jedne krvne žile, dok redovita tjelovježba čuva i liječi sve krvne žile našeg tijela Rizik nastanka komplikacija u toku
fizičke aktivnosti je zanemarljiv, naročito ako se kao vid fizičke aktivnost upražnjava hodanje.

Piše dr Omerbašić F. Amir